Stenokaktus - ozdoba kolekcji

Stenokaktus ( Stenocactus), pochodzi z Meksyku. Rośnie na trawiastych półpustyniach, często w cieniu krzewów i innych dużych sukulentów. Do Stenokaktusów zaliczamy zaledwie kilkadziesiąt gatunków, które charakteryzują się cienkimi i licznymi żebrami oraz płaskimi i szerokimi cierniami. Skierowane ku górze ciernie tworzą nad rośliną osłonę przypominającą namiot. Do najciekawszych gatunków i należą: S. scripatus, S. albatus, S. lloydii, S. kelerianus, S. erectocentrus, a S. muliticostanus może mieć nawet ponad sto cieniutkich żeber. Stenokaktusy są tak mocno ociernione, że uniemożliwiają pełne rozwinięcie kwiatów. Ich kwiaty są oryginalne choć małe, bo osiągają średnicę zaledwie 3cm. Przykuwają uwagę dwubarwne płatki- najczęściej brudnobiałe z fioletem lub brązowym paskiem. Tylko nieliczne gatunki mają duże karminowe lub różowe kwiaty, takie jak S.rosasianus.
Stenokaktusy nie są wymagające w uprawie, dlatego polecam je początkującym. Większość z nich dobrze rośnie i pięknie kwitnie w miejscach mniej nasłonecznionych na standardowym podłożu dla sukulentów. Podczas wegetacji należy zapewnić im temperaturę 22 - 32 °C, w okresie spoczynku 12 - 14 °C. Na okres zimowania najlepiej wystawić Stenokaktusy w ciemne lub widne miejsce.